زندگی من مثل همه مردم، مجموعه‌ای از تلخ و شیرین است، ولی من انتخاب کرده‌ام شیرینی‌های زندگی‌ام را با شما سهیم شوم. هرگز خیال ندارم وانمود کنم هیچ مشکلی در زندگی ندارم و یا هیچ عیبی در رفتار و کردارم نیست. من یک آدم معمولی هستم. اگر بتوانم لحظه‌ای در روز، نور شادی و امید را به قلب شما بتابانم، وظیفه‌ام را در این دنیای زیبا انجام داده‌ام. ریختن چرک آب زندگی بر سر خواننده‌ها، کار ناشایستی است. به نظر من نویسنده‌ای هنرمند است که بتواند امید و شادی را به قلب مردم هدیه کند، وگرنه گله و شکایت از زندگی، کار ساده‌ای است.

مهارت‌های زندگی

مهارت‌های زندگی

برای خانم‌های تحصیل‌کرده

مربی رشد فردی

دکتر آناهیتا چشمه علایی

راهنما


برای باز شدن صفحات بصورت همزمان

کلید ctrl   را پایین نگه داشته

سپس روی لینک کلیک کنید!

ورود به سایت گیس گلابتون
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
ثبت نام در سامانه
دفترچه خاطرات گیس گلابتون
1395/05/21 10:48

زنی در مترو

خب ... از خدا که پنهان نیست، از شما هم پنهان نباشد، من دلم می‌خواهد داستان بنویسم. یادتان هست از کجا شروع کردم؟ از بررسی دقیق کتاب‌های نویسندگان پرفروش. بعد نومید شدم و فکر کردم این کاره نیستم، اما خدایا... من می‌خواهم داستان نویس شوم. یک کتاب قصه نویسی پیدا کردم و دارم تمرینات آن را انجام می‌دهم. از قصد نام کتاب را نمی‌نویسم، چون نمی‌دانم کتاب خوبی است یا خیر. اگر کتاب خوبی باشد، حتماً نام آن را اعلام می‌کنم.

 

آقای شوشو می‌گوید: "اجازه نده شیوه نوشتن تو را خراب کنند. همینطور که می‌نویسی، خوب است." ولی من نمی‌توانم در مقابل وسوسه انجام تمرین‌ها مقاومت کنم. تمرین دوم کتاب در مورد شخصیت پردازی است. کتاب گفته یک آدمی را نگاه کنید و سعی کنید شخصیت او را کشف کنید. خب! من امروز در مترو هستم. جای خوبی برای تمرین شخصیت پردازی.

 

سراغ کی بروم؟ همین خانمی که روبرویم نشسته خوب است. تا تصمیم می‌گیرم شخصیت خانم روبرویی را بررسی کنم، سرش را بلند می‌کند و با حالتی پرسشی به من می‌نگرد. به او لبخند می‌زنم.  با گرمی لبخندم را برمی‌گرداند. لبخند مثل نور توی صورتش پخش می‌شود و صورتش را روشن و زیبا می‌کند. خب... چطوری او را زیر نظر بگیرم و بررسی کنم؟ من که رویم نمی‌شود به آدم‌ها زل بزنم. زیرچشمی نگاه کردن هم خیلی ضایع است. چکار کنم؟ آهان! یک راه حل به نظرم رسیده. مثل دوربین زیردریایی شروع به رصد می‌کنم. چند بار سرم از راست به چپ و از چپ به راست می‌چرخانم، مثلاً دارم دور و برم را نگاه می‌کنم، ولی در هر چرخش یک لحظه او را برانداز می‌کنم. فکر می‌کنم در عمرم این همه با دقت آدمی را نگاه نکرده‌ام، تازه یواشکی و زیرزیرکی!

 

خانمی که روبروی من نشسته، حدود 60سال دارد. تپل و بانمک است. موهایش را رنگ کرده، ریشه‌های موهایش قدری درآمده، ولی روی هم رفته وضعیت رنگ موها خوب است. معلوم است امروز صبح حمام کرده. موهایش از تمیزی و سلامتی برق می‌زند. آرایش ملایمی دارد. خیلی ملایم، ولی دقیق. در نظر اول به نظر نمی‌آید آرایش کرده باشد، ولی به تمام جزئیات آرایش، رسیدگی کرده است. شال سرمه‌ای، مانتوی سرمه‌ای و شلوار سرمه‌ای به تن دارد. لباس‌های راحتی هستند و بدنش راحت در آنها جا گرفته است. صندل جلو باز پوشیده. ناخن‌های پایش بدقت پدیکور شده و با رنگ آبی اکلیلی لاک خورده است. جرات نمی‌کنم سرم را بالا بگیرم و صورتش را تماشا کنم، بنابراین 15 دقیقه بعدی را با تماشای انگشتان پای آن خانم می‌گذرانم!

 

موبایل او زنگ می‌خورد. گوش‌هایم را تیز کرده‌ام تا سرنخی از زندگی او بدست بیاورم.

  • دارم میرم بانک مسکن. برای وام خونه. اطراف خانه زری...

بقیه حرفهایش را نمی‌شنوم. همه عمرم به من گفته‌اند استراق سمع کار بدی است، زل زدن به آدمها بد است. سیر و سماق آدمها را بیرون کشیدن بد است، حالا برای تمرین شخصیت پردازی ببین به چه حال و روزی افتاده‌ام. فال گوش ایستاده‌ام تا ببینم مردم پای تلفن چه می گویند. از بس صدای ذهنم در سرم بلند است که بقیه حرفهای آن خانم را نمی‌شنوم. تلفن قطع می‌شود. عینک مطالعه با قاب ظریف فلزی را از کیف دستی‌اش بیرون می‌آورد. پیامک را می‌خواند و آهی می‌کشد. با انگشت اشاره دست راست، روی دو سه حرف می‌زند. پیامک را ارسال می‌نماید. عینک را جمع می‌کند و به کیف برمی گرداند.

 

دست‌هایش مشت شده‌اند. پاهایش را روی هم ضربدری کرده و سعی می‌کند خودش را جمع و جور و کوچک کند. زبان بدن او چه می‌گوید: او احساس ضعف می‌کند. احساس می‌کند در موقعیت ضعیف و شکننده‌ای قرار گرفته است. بار دیگر صورت مهربانش را نگاه می‌کنم و چند بار دیگر. بقدری در افکار دردناکش غوطه ور شده که دیگر سنگینی نگاه جستجوگر مرا حس نمی‌کند. گوشه‌های لبش پایین افتاده است. ابروهایش را در هم کشیده، انگار دارد درد می‌کشد. مشت‌هایش بیشتر فشرده می‌شود. بیشتر قوز می‌کند. پاهایش را بیشتر زیر صندلی جمع می‌کند.

 

یعنی چی؟ دیروز با صبر و حوصله ناخن‌های پایش را پدیکور کرده و لاک اکلیلی زده است. امروز صبح بلند شده، حمام کرده، با دقت آرایش نموده، لباس مرتبی پوشیده و از خانه بیرون زده است. برای گرفتن وام خانه دارد به طرف بانک مسکن می‌رود و احتمالاً ناهار را در خانه دوستش صرف خواهد کرد. چرا اینقدر غصه دار و ناراحت است؟

 

او مجرد است یا متأهل؟ یک حلقه به انگشت انگشتری دست راست دارد و یک انگشتر زمرد به دست چپ؟ خب ... این یعنی چی؟ یعنی مجرد است یا متأهل؟ حلقه عروسی که انگشتر زمرد نیست. به نظرم مجرد است و می‌خواهد خانه بخرد. می‌ترسد بانک با وام موافقت نکند. شاید هم نگران قولنامه خانه است. یا شاید نگران بازپرداخت وام است. نکند برای جور کردن بقیه پول خانه، عزا گرفته است؟

 

امروز صبح به خودش گفته: من می‌توانم! من شجاع هستم. با دقت به سر و ضع خودش رسیده، ولی الان در مترو، در میان جمعیت، بشدت احساس تنهایی و بی‌پناهی کرده است. نگرانی‌ها او را پیدا کرده‌اند و به قلب و ذهنش هجوم آورده‌اند. احساس می‌کنم الان زمین باز می‌شود و او در گودال تاریک وحشت‌هایش سقوط می‌کند. باید در ایستگاه بعدی پیاده شوم. دلم می‌خواهد موقع پیاده شدن با دست روی شانه‌اش بزنم و بگویم: درست میشه! و دوباره آن لبخند پرنور را در صورتش ببینم.

 

خودم را دیدم که مثل فرشته مهربان مو آبی، به او لبخند می‌زنم و بشارت می‌دهم: درست میشه! و با دستم گوشه‌های لب او را بالا می‌کشم و می گویم: بخند! سرت را بالا بگیر! مشت‌هایت را باز کن! ضربدر پاهایت را باز کن و کف پاهایت را محکم روی زمین بگذار. قدرت در نافت احساس کن و مطمئن باش درست میشه. بعد او می‌خندد و همه مسافرین شروع به رقصیدن و آواز خواندن می‌کنند: دو دوشب نخوابیدم! ر روی ماهت دیدم!

 

سرم را تکان می‌دهم تا از رویاپردازی بیرون بیایم. دیشب فیلم آوای موسیقی را دیده‌ام، هنوز اثرش روی کله‌ام مانده است. قطار در ایستگاه می‌ایستد. از جایم برمی‌خیزم. چند لحظه پا به پا می‌کنم، ولی جرات نمی‌کنم با او حرفی بزنم. از قطار مترو پیاده می‌شوم. چه تمرین عجیبی بود. انگار وارد روح یک نفر شدم و بیرون آمدم. تلو تلو می‌خورم. احساس می‌کنم او را می‌شناسم: بازنشسته است. تنها زندگی می‌کند. یک گربه حنایی دارد. عاشق شیرینی ناپلئونی است. دستپخت خوبی دارد. کیک کدوحلوایی‌هایش محشر است. کتاب غرور و تعصب را آنقدر خوانده که تمام صفحاتش برگ برگ شده‌اند.

 

امشب وقتی به خانه برگردد برای بار نود و هشتم کتاب غرور تعصب را به دست می‌گیرد و در حالیکه سر گربه‌اش را نوازش می‌کند، کتاب را ورق می زند. گاهی کتاب را کنار می‌گذارد و  چای داغ سر می‌کشد و کلوچه‌ای را گاز می زند. به ناخن‌های پاهایش نگاه می‌کند و فکر می‌کند شاید بهتر باشد رنگ لاکش را عوض کند.

 

کاش باهاش دوست می‌شدم. چه خانم خوبی بود...

نظرات

نظر شما
نام :
پست الکترونیکی :
وب سایت :
متن :

تصویر :

Mehrbanoodana

سلام خانم دکتر عزیز و جستجوگر:). این روحیه ی نابتون رو خیلی دوست دارم، دل آنی کوچولو چیزی میخواد، آناهیتای عاقل مهربون راه میفته براش راه حل پیدا میکنه و بعد دو تایی دست تو دست هم، اون مسیر رو طی میکنن... خیلی خوب مینویسین. امیدوارم همچنان بنویسین و لذت ببرین. اگه کتابی نوشتین منم توی صف خریداراش هستم:)

پاسخ
mozhgan52

سلام خانم دکتر عزیزم روزت مبارک

پاسخ
گیس گلابتون

سپاسگزارمقلب

پاسخ
hedie

عالی بود.من به راحتی تحت تاثیر قرار نمی گیرم اما این نوشته تون منو واقعا درگیر کرد.این نوشته خودش یه داستان بود گیس گلابتون جان، یه داستان ساده و کوتاه و جذاب.

پاسخ
گیس گلابتون

ممنونملبخند

پاسخ
Marry

سلام. از داستان دومتون هم لذت بردم لبخند. مثل همیشه نثرتون عالیه توصیفاتون دقیق و بجا . بعنوان انتقاد میتونم بگم عدم تعادل در این داستان ضعیف بود و دوم اینکه یه ایده خوب باید قابلیت گسترش داشته باشه یعنی خواننده با خوندن هر کلمه منتظر کلمه بعدی باشه و این یعنی نویسنده باید حواسش به مقدار اطلاعاتی که به خواننده میده باشه دادن اطلاعات زیاد باعث جملات زائد در داستان میشه و از ارزش اون کم میکنه . در مجموع با اینکه این داستانها رو بعنوان تمرین مینویسید عالین .
یه مورد دیگه اینکه چرا داستانهاتون رو در بخش خاطره نویسی سایت قرار دادید؟! نثر داستان با خاطره خیلی فرق داره . خاطره نویسی دو وظیفه یا دو شرط اصلی داستانویسی که تخیل واحساس برانگیزیه رو ندارن . پیشنهاد میکنم اگر تصمیم جدی برای نوشتن دارید قسمت مجزایی رو در سایت برای داستاناتون قرار بدید . قلب

پاسخ
گیس گلابتون

ممنونم

پاسخ
shatab

سلام تکه آخرش داشتین خودتون را توصیف میکردین علایق خودتون و خواسته های خودتون قلب

پاسخ
گیس گلابتون

شاید... نمی دانم... این روش برایم خیلی عجیب بود. شاید ناخودآگاه خودم را برون ریزی می کردم

پاسخ
amitis2017

عااااالی بوووووووووود

پاسخ
amitis2017

عااااالی بوووووووووود

پاسخ
برچسب ها : 
ورود به سایت گیس گلابتون
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
ثبت نام در سامانه