مادرناتنی بودن دشوار است. مادران ناتنی همه زحمات یک مادر را به عهده دارند، بدون این که افتخارات یک مادر را داشته باشند. مادران ناتنی همه جا و در همه شرایط زیر ذره بین انتقاد همگان قرار دارند. ظاهرا بهشت زیر پای مادران ناتنی نیست. متأسفانه فرهنگ ما نسبت به مادران ناتنی بسیار بی‌رحم است و کار را برای مادران ناتنی دشوارتر می‌کند. ما با افسانه‌های سیندرلا، سفید برفی و اولدوز و کلاغ‌ها بزرگ شده‌ایم. نفرت و ترس از مادرناتنی از کودکی در وجود ما تزریق شده است. به همین دلیل هر مادرناتنی در خفا از خود می‌پرسد: "آیا من هم موجودی نفرت‌انگیز مثل زن باباهای افسانه‌ها هستم؟" مادران ناتنی دچار شرم و احساس گناه هستند، زیرا جامعه با آن‌ها به گونه‌ای رفتار می‌کند که انگار عفریته‌ای شریر می‌باشند. آمار طلاق در کشور ما بالا رفته است. در شهرهای بزرگ حدود نیمی از ازدواج‌ها به طلاق منجر می‌شود. پس هر روز تعداد کودکانی که با مادرناتنی بزرگ می‌شوند، افزایش می‌یابد. اگر طرز فکر ما و رفتار ما با مادران ناتنی عوض نشود، کودکان طلاق بیش از هرکسی از این موضوع آسیب می‌بینند. این بخش سایت به مادران ناتنی تقدیم می‌شود. کامنت دیگران حذف می‌شود. اینجا جایی است که مادران ناتنی می‌توانند با آرامش مشکلات خود را بیان کنند و جواب بسیاری از سؤالات خود را پیدا کنند. لطفاً با کلام محبت و احترام بنویسید. همان کلامی که شایسته شماست. ممنونم

مهارت‌های زندگی

مهارت‌های زندگی

برای خانم‌های تحصیل‌کرده

مربی رشد فردی

دکتر آناهیتا چشمه علایی

راهنما


برای باز شدن صفحات بصورت همزمان

کلید ctrl   را پایین نگه داشته

سپس روی لینک کلیک کنید!

ورود به سایت گیس گلابتون
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
ثبت نام در سامانه
مادران ناتنی
1394/04/20 11:10

ادامه معرفی فیلم Boyhood

 بخش اول را می توانید اینجا بخوانید


فیلم طولانی است. فکر کنم سه ساعتی طول می‌کشد و زیباست. یکی از دوستان ساکن در آمریکا می‌گوید: این فیلم زندگی عادی مردم متوسط آمریکا را به تصویر کشیده است. یعنی زندگی عادی مردم متوسط آمریکا، شامل سه بار ازدواج و طلاق و بیست بار نقل و مکان است؟

 

من نمی‌دانم. هرگز آمریکا نبوده‌ام و از همه مهم‌تر در آمریکا زندگی نکرده‌ام. چون یک توریست هم نمی‌تواند زندگی مردم یک کشور را تحلیل کند. ولی از این حرف‌ها بگذریم. میدانید چرا این داستان را تعریف کردم؟ چون این فیلم وضعیت خانواده‌های ناتنی را به تصویر می‌کشد.

 

از نظر من زندگی این بچه‌ها را پدران ناتنی‌شان تلخ نکرده بودند، بلکه پدر و مادر بی مسئولیت خودشان تلخ کرده بودند. چرا این قضاوت را دارم؟

 

1-    پدر و مادر مدعی هستند ناخواسته بچه دار شدند. ببخشید! یک بار ناخواسته بچه دار شدید، دومی چی بود؟!

 

2-    پدر و مادر آدم‌های مذهبی نبودند. در کشور آن‌ها سقط جنین کاری قانونی است. اگر فکر می‌کردند از نظر فکری و مالی آمادگی فرزندآوری ندارند، بیجا کردند آن‌ها را به دنیا می‌آوردند، بعد مثل بچه گربه آن‌ها را به دندان می‌کشیدند و از این طرف به آن طرف می‌بردند. اگر یک صندلی را ظرف 18 سال بیست بار اینطرف و آن طرف ببرید، می‌شکند. این بچه‌ها چه گناهی دارند که گیر پدر و مادران بی مسئولیت می افتند؟

 

 

3-    پدر در طول این دوازده سال، آخر هفته‌های خوبی برای بچه‌ها می‌ساخت، ولی یک دلار کمک خرج نمی‌پرداخت. یعنی نداشت که بپردازد. پدر آخر هفته بودن ساده است! با بچه‌ها بازی می‌کنید و سرگرمشان می‌نمایید. ولی آن پدرناتنی بیچاره در خانه باید هر روز با بچه‌ها سرو کله می‌زد تا نظم و انضباط را یادشان بدهد. نقش پدرناتنی با وجود یک پدر باحال در آخر هفته، خیلی سخت تر می‌شود. به نظرم اگر این آقا بکلی بی خیال بچه‌هایش می‌شد، بچه‌ها راحت تر با زندگی جدیدشان خو می‌گرفتند.

 

4-    مادر... این خانم انگار فقط می‌خواست یک مرد پیدا کند تا همه چیز را به گردن او بیندازد: هزینه‌ها، سرو کله زدن با بچه‌ها، مسئولیت مراقبت و تربیت بچه‌ها. می‌خواست مامان خوب و گلی باشد که به بچه‌هایش بالاتر از گل نمی‌گوید. می‌خواست آدم خوبه داستان باشد و پدرناتنی، آدم بده! وقتی مردی، به خاطر عشق یک زن، نقش پدر فرزندان او را هم قبول می‌کند، قرار است بخشی از احترام پدرانه را هم داشته باشد. و قرار است مادر بخش بیشتر از مسئولیت تربیت و سروکله زدن با بچه‌هایش را قبول کند. نه این که بکلی همه چیز را به گردن پدرناتنی بیندازد.

 

 

5-    این خانم کلاً عاشق هرکسی می‌شد، می‌دوید سراغش! خانم جان! شما می‌بینید این مرد الکلی است، یا با او ازدواج نکن یا به او کمک کن ترک کند. می‌بینی این مرد این همه از شما کوچک تر است و نمی‌تواند نقش پدر را بخوبی برای بچه‌ها به عهده بگیرد، پا روی آن دلت بگذار!

 

آخر فیلم پدر به پسر می‌گوید: "اگر مادرت قدری گذشت داشت، شما اینقدر سختی نمی‌کشیدید. " به نظر من پدران ناتنی مردان خوبی بودند، ولی پدر توجه ندارد که در تمام این سال‌ها هزینه بچه‌ها را نمی‌پرداخت و دنبال ساز زدن و ... بود و مادر از خدایش بود مسئولیت بچه‌ها را به گردن اولین آدمی که پیدا می‌کند، بیندازد. مسئله "یک خرده گذشت" نبود. به نظر من "مقدار زیادی بلوغ فکری" در این والدین کم بود.

 

نظر شما دوستانی که این فیلم را دیدید چیست؟

 

این بار مادرناتنی و غیره ندارد. همه شما، البته مثل همیشه با رعایت ادب و احترام می‌توانید نظر بنویسید. خوشحال می‌شوم نظر شما در مورد این فیلم را بدانم.

 

نظرات

نظر شما جهت ثبت نظر خود در وب سایت عضو شوید
آيريس

فيلم را نديديم ولي نگاه و ديد شما بسيار عالي است گل

پاسخ
afsane_h

سلام. کاملا موافقم. فیلم گذشته اصغر فرهادی هم به نوعی این تصمیمات عجولانه برخی زنان رو در مورد رفتن دنبال عشق شخصی بدون توجه به بچه ها نشان داد. اون جا هم اون زن هم دخترش رو دچار بحران کرد هم زن اون مرد خودکشی کرد

پاسخ
bacheyebad

من هم این فیلم رو چند وقت پیش دیدم. و واقعا لذت بردم. رفت تو لیست فیلمهای خوبم. مخصوصا بازی پسرک نقش اول که کاریزمای فوق العاده ای داشت.
من هم از ازدواج های سریع مادره شاکی شدم. ولی بهش حق هم می دادم. چون حتی با وجود همچین زندگی پر تجربه ای، وقتی برای بزرگ شدن نداشته. چون تا به خودش اومده یه بچه تو بغلش بوده و شوهرش فرار کرده!
ولی حداقل باید بعد دو ازدواج به این راحتی ازدواج نمی کرد. مخصوصا با یکی کوچیکتر از خودش.

پاسخ
Lotus77

سلام
من اولین سوالی که موقع خواندن خلاصه داستان این فیلم به فکر رسید(و در قسمت اوّل این پست هم مطرح کردم) در مورد بی مسئولیت مادر داستان بود. اینکه تا کسی پیدا می شد همه مسئولیت را به عهده آن شخص می گذاشت و خودش مشغول کارهای خودش می شد.. انگار در همون 18 سالگی و بی مسئولیتی مانده بود..
و نهایتا به این فکر می کنم که خود این فرزندان، حالا که بزرگ شدن چطور رفتار می کنن؟ مسئولیت پذیرانه یا برعکسش؟

پاسخ
najme55

منم این فیلمو ندیدم اما یه کنجکاوی خیلی ذهنمو مشغول میکنه؟ این خارجیا که بچه هاشون تو 18 سالگی مستقل میشن از نظر مالی هم مستقلن؟ یعنی تو 18 سالگی میتونن کرایه خونه بدن و هزینه زندگیشونو تامین کنن؟ وروجک 15 ساله من داره از الان کرکری میخونه که من 18 ساله شدم مستقل میشمعینک

پاسخ
گیس گلابتون

نجمه جون
چه سوال خوبی
از حالا در این مورد با دخترت صحبت کن وگرنه سه سال دیگر دردسر دارید

بچه های آمریکایی و اروپایی از نوجوانی کار می کنند. کار پاره وقت البته. با پول درآوردن آشنا هستند.
برعکس بچه های ایرانی که از کار کردن عار دارند، بچه های غربی کار کردن را طبیعی و عادی می دانند.
18 ساله ها معمولا بورس دانشگاه دارند. به علاوه باز هم کار می کنند.
ولی معمولا تا 25 سالگی کاملا از نظر مالی مستقل نیستند.
اگر بعد از 25 سالگی در خانه والدین زندگی کنند یا از آنها پول جیبی بگیرند، خیلی عجیب است و یک اشکالی در کارشان است

تربیت آنها با ما متفاوت است.

مستقل شدن از نظر بچه های ما یعنی تمام خرج ما را بدهید ولی کاری به کارمان نداشته باشید

پاسخ
elhambr

سلام خانم دکتر عزیز
منم فیلم رو ندیدم. اما شما انقدر جذاب تعریف میکنید و انقدر نکات آموزنده از فیلمها میگید که آدم کیف میکنه خلاصه فیلمهاتون رو میخونه !!
راستی خانم دکتر شما چه جوری فیلم تهیه میکنید؟ منظورم اینه که اول یه فیلم رو انتخاب میکنید و بعد میرید دنبالش یا به صورت تصادفی میخرید و هرکدوم خوب بود رو برای ما تعریف میکنید؟ نیشخند
آخه من هروقت میرم فیلم بخرم غیر از عکس روی جلد فیلم چیز دیگه ای نیست که ازش بفهمم این فیلم خوبه یا بد!!!!!

پاسخ
گیس گلابتون

متشکرم. چه سوال خوبی
پسر تازگی میگفت: تازگی چقدر فیلمها خوب و مثبت شده اند!
به او گفتم: نه جانم! من اینطوری فیلم انتخاب می کنم.
چطوری بگم نحوه انتخاب فیلم خودم را؟ باورتون نمیشه آخه...
من فیلم را به دست میگیرم و حس می کنم...

پاسخ
pushana

من فیلم رو ندیدم.ولی در مورد چند جمله اولتون:یکی از اقوام من اقایی هستند که از 17 سالگی در امریکا زندگی می کنه و الان بیش از 60 سالشونه. ایشون سه بار ازدواج کردن و جدا شدن.دارای مدرک دکترا هم هستند. وحتی یکبار با یه خانم باردار که از دوست قبلیش باردار شده بود ازدواج کردن.

پاسخ
behnaz2c

من این فیلم را دیدم و دیدگاه های شمارا که خواندم برایم جالب بود. شما از منظر دیگری به این فیلم نگاه کردید. به نظر من فیلم خوبی بود. این که زن ادامه ی تحصیل داد و استاد دانشگاه شد خیلی خوب بود و صحنه ای که بلافاصله دست بچه ها را گرفت و با خودش از خانه ی ناپدری اول خارج کرد نشان داد که به بچه هایش و سلامتی شان اهمیت می دهد. یعنی اونقدرها هم بیخیال و بی مسئولیت نبود. تا دید شرایط به ضرر بچه هایش هست، سریعا شرایط را عوض کرد. برعکس شما فکر می کنم فیلم سعی داشت ناپدری ها را منفی جلوه بدهد تا مثبت. مادر تا حد زیادی مثبت بود و به بچه هایش اهمیت می داد مثل وقتی که پسرش می خواست با دوستاش بیرون برود، ازش پرسید بزرگ تری هم باهاتون هست یا نه. یه نکته ی دیگه برخورد خوب مادر و پدر با هم بود که در اکثر فیلم و به مرور زمان روابطشان با هم محترمانه تر شده بود و زن دوم پدر که رفتار خوبی با دو بچه داشت. یعنی هنوز هم احترام هم رو نگه می داشتند.

پاسخ
گیس گلابتون

متشکرم
بله به نظر من هم فیلم خوبی است.
من فقط نظر خودم را نوشتم. به همین دلیل از شما خواستم شما هم نظرات خود را بنویسید، تا تفاوت دیدگاهها را ببنیم. تفاوت دیدگاه چیز خوبی است. باعث رشد فرهنگ می شود. حتم دارم در این مورد با من موافق هستید، چون فهمیده و فرهیخته اید.
متشکرم نظر خود را نوشتید. خواهش می کنم در آینده هم ما را از نظرات خوب خودتان محروم نکنید

پاسخ
شاینا

سلام. می خواستم دو سریال و یک کتاب خوب به شما معرفی کنم. سریال های میخک و بیمارستان چونا بسیار عالی و الهام بخش هستند که می توانید به صورت آنلاین با دوبله فارسی تماشا کنید. محور هر دو شغل و خانواده است اما با نگاهی متفاوت و جالب.شما می توانید جزء به جزء زندگی شغلی و خانوادگی یک فرد را ببینید و تحلیل کنید.
کتابی که می خواهم معرفی کنم زندگی من را نجات داد. نامش ( فرهنگ نمادها) نوشته ژان شوالیه و آلن گربران است که خانم سودابه فضایلی آن را ترجمه کرده است.این کتاب بر اساس الفبا مرتب شده است و مشتمل بر چندین جلد است. با مطالعه این کتاب شما می توانید رویاها و تخیلات خود را رمز گشایی کنید و نقبی به ناخودآگاه خود باز کنید. تخیلات ما امری زائد نیست بلکه پیام های ناخودآگاه ما هستند.

پاسخ
p_j_nodoost

سلام ، فيلم را نديده ام ولي داستانش و تحليل شما برايم جالب بود . دوست دارم حتما ببينمش.

پاسخ
ورود به سایت گیس گلابتون
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
ثبت نام در سامانه