زندگی من مثل همه مردم، مجموعه‌ای از تلخ و شیرین است، ولی من انتخاب کرده‌ام شیرینی‌های زندگی‌ام را با شما سهیم شوم. هرگز خیال ندارم وانمود کنم هیچ مشکلی در زندگی ندارم و یا هیچ عیبی در رفتار و کردارم نیست. من یک آدم معمولی هستم. اگر بتوانم لحظه‌ای در روز، نور شادی و امید را به قلب شما بتابانم، وظیفه‌ام را در این دنیای زیبا انجام داده‌ام. ریختن چرک آب زندگی بر سر خواننده‌ها، کار ناشایستی است. به نظر من نویسنده‌ای هنرمند است که بتواند امید و شادی را به قلب مردم هدیه کند، وگرنه گله و شکایت از زندگی، کار ساده‌ای است.

مهارت‌های زندگی

مهارت‌های زندگی

برای خانم‌های تحصیل‌کرده

مربی رشد فردی

دکتر آناهیتا چشمه علایی

راهنما


برای باز شدن صفحات بصورت همزمان

کلید ctrl   را پایین نگه داشته

سپس روی لینک کلیک کنید!

ورود به سایت گیس گلابتون
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
ثبت نام در سامانه
دفترچه خاطرات گیس گلابتون
1395/10/26 08:02

سفرنامه مشهد 1395

 به آقای شوشو گفتم:

  • بیا آخر هفته یک جایی برویم. مثلاً شمال
  • باشه. ولی دل من برای مشهد تنگ شده. بریم مشهد
  • باشه. برویم مشهد. ولی دفعه بعدی شمال است ها. باشه؟
  • باشه

     

    آقای شوشو، بلیت هواپیما خرید. هتل رزرو کرد. من هم وسایل را بستم. پنجشنبه ساعت چهار صبح بیدار شدیم. خیال داشتیم ساعت شش صبح خانه را ترک کنیم. کارها را ردیف کردیم که یک مرتبه برق رفت. کارهایمان تمام شده بود و می‌توانستیم خانه را ترک کنیم. من با چراغ قوه خانه را جستجو کردم. احساس می‌کردم یک کاری نصفه نیمه مانده، ولی نمی‌فهمیدم چه کاری. سوار ماشین شدیم. با تماشای ماه شب چهارده در آسمان، به خودم گفتم:

  • می دانم یک چیزی در خانه اشکال دارد که نتوانستم آن را پیدا کنم، ولی انشاالله به خیر می‌گذرد. خدا مواظب خانه ماست.

     

    و فوری موضوع را فراموش کردم. هر وقت مساله ای را به خدا می‌سپارم، بسرعت از نگرانی خلاص می‌شوم و با کمال تعجب، آن مساله براحتی حل می‌شود.

     

    به فرودگاه مهرآباد رفتیم و سوار هواپیما شدیم. یک ساعت و نیم مسیر را خوابیدیم. من هر دو سه سال یک بار به مشهد می‌روم، ولی اولین باری بود که با هواپیما به مشهد رفتم. چه خوب بود! دیگر امکان ندارد با قطار به مشهد بروم. هواپیما عالی است. فرودگاه مشهد، تمیز و زیباست. من به مشهدی‌ها برای داشتن چنین فرودگاه تمیز و زیبایی تبریک می گویم. ستون‌های طلایی سالن‌های فرودگاه، براستی چشم نواز هستند.

     

    با تاکسی به هتل رفتیم. در اینستاگرام نام هتل را نوشتم. ولی برای این که تبلیغ یا ضدتبلیغ نشود، در سایت نام هتل را نمی‌نویسم. هتلی که در آن اقامت کردیم، نزدیک به حرم است. تمیز است، صبحانه خوبی هم داشت، ولی آی گرم بود! آی گرم بود. ما فن کویل را خاموش کرده بودیم، اما داشتیم از گرما تلف می‌شدیم. مثل ماهی بیرون افتاده از آب، دهانمان باز و بسته می‌شد و داشتیم زنده زنده، تاکسیدرمی می‌شدیم! به مسئولین هتل اطلاع دادیم، گفتند نمی‌توانند برای ما کاری بکنند. به جز این مسئله، مشکل دیگری نبود.

     

    ما به هتل رسیدیم و من به رختخواب خزیدم. خوابم نمی‌برد، ولی نا نداشتم تکان بخورم. اما آقای شوشو، به سمت حرم دوید. بقدری عجله داشت که حتی کلاه و گوش گیر و شال گردنش را هم جا گذاشت. مشهد سرد بود، حتی یک کوچولو برف هم آمد. طفلکی وقتی برگشت، یخ زده بود. ناهار را در رستوران رضایی خوردیم. نمی‌دانم آیا رستوران رضایی یکی از شعبه‌های برادران کریم است یا خیر. ولی هرچه که هست، باغش آباد! عجب غذایی دارد. ماهیچه و شیشلیک خوردیم. همین الان هم که به مزه شیشلیک رستوران رضایی فکر می‌کنم، دهانم پر از آب می‌شود.

     

    سر راه برگشتن، یک کاسه فرنی گرفتم. واااااااای.... سفید، لطیف، کم شیرین، با عطر دارچین... قاشق قاشق فرنی می‌خوردم و در دل با آن راز و نیاز می‌کردم. دلم می‌خواست آن کاسه فرنی هرگز تمام نشود... حیف که خیلی زود تمام شد.

     

    آقای شوشو، قدری خوابید و برای نماز مغرب و عشا دوباره راهی حرم شد. وقتی نمازش را خواند به من تلفن کرد. دم هتل همدیگر را دیدیم. من می‌خواستم چند تکه لباس بخرم. تعریف فروشگاه‌های مشهد، بویژه الماس شرق را را شنیده بودم. تا آن سر شهر کوبیدیم و رفتیم. متاسفانه الماس شرق تعریفی نداشت. لامپ‌های سوخته راهروها را عوض نکرده بود و فروشگاه به آن بزرگی و زیبایی، نیمه تاریک بود. جنس‌های خوبی هم نداشت. ولی خدای من... تقریباً یک طبقه فروشگاه به فروش لباس سایز خیلی خیلی بزرگ اختصاص داشت. من در این سفر پانصد گرم وزن اضافه کردم. از بس که خوراکی‌ها خوشمزه بودند. فکر کنم اگر یک ماه در مشهد بمانم، من هم باید از آن فروشگاه‌ها لباس تهیه کنم!

     

    در الماس شرق بودیم که همسایه طبقه پایین ما تلفن کرد:

  • از آپارتمان شما، صدای ریزش آب می‌آید. فکر می‌کنم لوله آب ترکیده و می‌ترسم سقف خانه ما پایین بریزد.
  • لطفاً کنتور آب را ببندید.

 

لب و لوچه مان آویزان شده بود که‌ای وای و ای هوار... خانه و زندگی‌مان را آب برد. وقتی همسایه کنتور آب را قطع کرد، خبر داد که صدای ریزش آب قطع شد و آقای شوشو به خاطر آورد وقتی برق قطع شده، او شیر دستشویی را باز گذاشته بود. خوشبختانه هیچ خسارتی به خانه وارد نشد. همسایه بیخودی ترسیده بود. این همان چیزی بود که مرا نگران کرده بود و خدا را شکر، بخیر گذشت.

 

از الماس شرق برگشتیم و به حرم رفتیم. آقای شوشو جدا رفت و من جدا. چادرنماز گل گلی به سر کردم. وقتی دیدم خانم‌های زیادی مثل من، چادرنماز به سر دارند، خیالم راحت شد. دلم نمی‌خواست وصله ناجور باشم. حرم امام رضا عجب زیبا و با شکوه است. آرام آرام در سالن‌ها و حیاط‌ها گشتم. از زیبایی آینه کاری‌ها، کاشی کاری‌ها، طلاکاری‌ها، آجرچینی‌ها و و و... لذت بردم. بالاخره به ضریح رسیدم. غلغله بود. نیت کردم و خودم را به میان جمعیت انداختم. انگار که وارد رودخانه‌ای شده باشم. هیچ فشاری نیاوردم، هیچ آرنجی به پهلوی دیگران نکوفتم. فقط خودم را به جریان جمعیت سپردم. انگار سوار موجی شده باشم. به کنار ضریح رسیدم. پنجره‌های نقره را لمس کردم. خیالم راحت شد که نیتم ادا خواهد شد. به همان سادگی هم از جمعیت بیرون آمدم. گوشه‌ای نشستم و چشمانم را بستم. با انرژی لطیف حرم هماهنگ شدم. انگار دارم در دریایی آرام، غوطه می‌خورم. چه حال خوشی داشت. آقای شوشو تلفن کرد که برویم.

 

سر راه برگشتن به هتل، شیر و دونات رضوی خریدیم. به بازار رضا هم سر زدیم، برای خرید مهر، ادویه، آلو و آلبالو خشکه. حسابی خسته بودیم. خوابیدیم. نمی‌دانم آقای شوشو چه موقع به حرم برگشت، ولی حدود ساعت شش و نیم برگشت و افتاد خوابید. ساعت نه صبحانه خوردیم. تا ساعت ده و نیم در اتاق بشدت گرم که مثل سونا شده بود، دوام آوردیم و بالاخره طاقتمان طاق شد و هتل را ترک کردیم.

 

فرودگاه، هواپیما، تهران و بعد رودهن... سفری کوتاه و بسیار لذت بخش. این سفر، یکی از بهترین سفرهای من و همسرم بود. با دلی شاد رفتیم و با لبی خندان برگشتیم. خدا بخواد پس از هشت سال داریم یاد می‌گیریم چطوری با هم سفر کنیم که هر دو خوش باشیم. در حرم برای تک تک شما دوستان عزیز دعا کردم. انشاالله خدا حاجت شما را بدهد.

 

اولین بار که از دیدگاه همسرداری شروع به نوشتن سفرنامه کردم، سفرنامه اصفهان بود. با دقت در رفتارم متوجه شدم، چگونه خودم دعواها را راه می‌اندازم. پس از این که رفتار خودم را تصحیح کردم، فهمیدم همه تقصیرها هم به گردن من نیست. آن موقع محکم روی مواضعم ایستادم و اجازه ندادم هیچکس با من بدرفتاری کند. بنابراین سفرها شیرین و شیرین و شیرین‌تر شد. این سفر، قندعسل بود. اگر هنوز مقاله چگونه دعواهای زن و شوهری را هنگام سفر مدیریت کنید؟ را نخوانده‌اید، پیشنهاد می‌کنم آن را از دست ندهید. دلم می‌خواهد سفرهای شما زوج‌های نازنین، به اندازه سفر ما شیرین باشد.

 

زندگی مثل عسل یا دوره آنلاین آموزشی شوهرداری موفق برای خانم‌های شاغل، برای همه خانم‌های شاغل نازنین ضرورت دارد. توجه کنید که این روزها متأهل ماندن از متأهل شدن، بسیار دشوارتر است. ما باید شوهرداری را از نو بیاموزیم تا با حفظ استقلال و قدرت فردی، جذابیت خود را هم حفظ کنیم. با زندگی مثل عسل، ملکه جذابیت، موفقیت و پول شوید.

نظرات

نظر شما جهت ثبت نظر خود در وب سایت عضو شوید
سحرخیز

واااای جانم مشهد
زیارت قبول عزیزم
من که هربار میرم این که میگن یه تیکه از بهشته حرم امام رضا واقعا احساسش میکنم
همیشه به سفرهای خوشگل

پاسخ
دختر خوش اقبال

عالی بود گیس گلابتون. منم دلم هوای مشهد رو کرد.

پاسخ
m.motamedpooya@gmail.com

با لذت بردن از دیدن زیبایی های حرم،زنانگی تون رو تقویت کردید.

پاسخ
shatab

سلام خانم دکتر من همینجور بیخود از هواپیما میترسم الان که دیدم شما چه سفرهوایی لذت بخشی داشتین غبطه خوردم با اینکه در مجموع 10 پروازی که من داشته ام هیچوقت خداراشکر مشکلی برای پروازم پیش نیامده اما من از اول تا اخر پرواز را شدیدا استرس دارم به طوریکه تپش قلبم را میشنوم و هیچ چیز نمیتوانم بخورم تمام خوراکی ها را نخورده برمیگردانم و حوصله حرف زدن همراهانم را ندارم اگر بخندند و صحبت کنند دائم بهشان میگویم با من حرف نزنید بذارید من به حال خودم باشم....خواهشا درمورد ترس از پرواز و اینکه چطور شما با ان کنار امدید بنویسید که واقعا ترس من معضلی شده برای خودم و خانواده ام درمسافرتهای هوایی.

پاسخ
بهرام

سلام گیس گلابتون عزیز ، خوشحال شدم که سفر به مشهد به شما خوش گذشته لبخند ، کاش خبر میدادین ملاقاتی با هم میداشتیم لبخند.
اعتقادات مذهبی شما و همسرتون برام خیلی غیر منتظره و جالب بود فکر تمیکردم تا این حد به حرم ارادت داشته باشید لبخند رستوران رضایی شعبه پسران کریم نیست ولی از رستوران های معروف مشهده و رستوران خوبی رفتید نوش جانتان لبخندگل

پاسخ
گیس گلابتون

متشکرم جناب مهندس. معمولا ما آدم ها را نمی شناسیم و در موردشان تصوراتی داریم که به احتمال زیاد اشتباه است. سپاسگزارم از توضیح در مورد برادران کریم. بله غذای بسیار خوشمزه ای داشت.

پاسخ
zahra_altafi

ُسلام
من و همسرم اوایل بهمن یه سفر سه روزه به مشهد داشتیم. اگرچه همه چیز خوب و مطلوب نبود مثلا هم پرواز رفت تاخیر داشت هم پرواز برگشت، الماس شرق همونطور که شما اشاره کردین خیلی خوب نبود و اونقدر که من ازش تعریغ شنیده بودم راضی کننده نبود و یه سری موارد دیگه، اما با چیزهایی که من از سایت گیس گلابتون یاد گرفتم و با مهارت هایی که در خودم تقویت کرده ام از این سه روز یه سفر خوب ساختم و خستگی چند ماه کار فشرده رفع شد.
ممنون از شما به خاطر تمام مطالب آموزنده تون

پاسخ
گیس گلابتون

خوشحالم. انشاالله همیشه خوش باشید. برای من هم سفر خوبی بود با این که تک تک موارد سفر آش دهن سوزی نبود، ولی با طرز نگرش خودم، سفر خوبی از آب در آمد و حسابی خستگی ام را گرفت.

پاسخ
ورود به سایت گیس گلابتون
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
ثبت نام در سامانه